Wrocław University of Science and TechnologyDepartment of Fundamentals of Computer Science

Kryptografia II stopień

Powiązania wykładu, ćwiczeń i laboratoriów. Od koncepcji do rachunku, dowodu i testu.

Sylabus i mapa nauki

Kryptografia, studia drugiego stopnia. Kurs obowiązkowy z egzaminem na kierunku informatyka algorytmiczna. Wykład: Łukasz Krzywiecki. Ćwiczenia i laboratorium: Marcin Słowik.

Karta przedmiotu · PDF · kod 04INA0-25S302O06228G · cykl kształcenia 2025/2026.

PDF
Portable Document Format. Przenośny format dokumentu.

Wykład wprowadza mechanizm i jego założenia. Ćwiczenia prowadzą przez rachunek, atak lub dowód. Laboratorium przekłada wybrane konstrukcje na obliczenia i testy. Poniższa mapa łączy te trzy perspektywy. W oznacza rozdział wykładu, C listę ćwiczeń, a L listę laboratoryjną. Zapis C5.3 prowadzi do zadania 3 na liście C5. Numery są oznaczeniami materiałów, nie numerami tygodni.

Powiązania materiałów

Kolejność nauki. Zacznij od zapisu i losowania, schematu jako krotki algorytmów, a następnie modeli bezpieczeństwa i rozdziałów W1–W5. W6 wprowadza algebrę. Dalej poznajesz kolejno identyfikację, podpisy, uwierzytelnione ustalanie klucza i szyfrowanie publiczne. Rozdziały o obliczeniach rozproszonych i pogłębienia korzystają z tych podstaw. Indeks schematów łączy konstrukcje z ich analizą i zadaniami.

Listy łączą czasem kilka poziomów trudności. W L2 najpierw wykonaj atak na powtórzoną maskę. Do części o Schnorrze wróć po W6–W8 i podstawowej implementacji L3.1–2. W C11 interpolacja wymaga W13, a zadanie o zobowiązaniu wymaga również W14. Nie trzeba wykonywać całej listy w chwili poznania jej pierwszego tematu.

Bank zadań, nie plan obowiązków. Prowadzący ćwiczenia i laboratorium dobiera propozycje do poziomu grupy. Określa liczbę zadań, zakres implementacji, terminy i zasady zaliczenia zgodne z kartą przedmiotu. Zalecanym początkiem pracy implementacyjnej jest blok L0a o ciałach skończonych i krzywych, z rachunkowym przygotowaniem C0a. Obejmuje także warianty do wyboru. Nie trzeba wykonywać wszystkich rozszerzeń ani wszystkich list.

AES
Advanced Encryption Standard. Standard szyfrowania blokowego. Liczby 128, 192 i 256 oznaczają długości klucza w bitach.
DH
Diffie–Hellman. Nazwiska autorów metody uzgadniania wspólnego sekretu.

W ten sposób najpierw uruchamiasz poprawny mechanizm, potem zmieniasz model zagrożeń, a dopiero na końcu badasz modyfikację konstrukcji. Części pairingowej L3 nie trzeba kończyć przed rozpoczęciem L4.

20 ścieżek tematycznych · 40 rozdziałów wykładu · 20 list ćwiczeń · 15 list laboratoryjnych

Połączenie oznacza rozwinięcie tej samej koncepcji: od wyjaśnienia, przez samodzielny rachunek, do sprawdzenia. Nie jest kalendarzem zajęć ani listą dodatkowych wymagań egzaminacyjnych.

Przygotowanie algebraiczne · do wyboru

Ciała, krzywe i kodowanie

1 / 20

Budujesz własne działania algebraiczne, sprawdzasz przypadki wyjątkowe i uzgadniasz reprezentację danych przed implementacją schematu.

Przydatne wcześniej: Podstawy algebry, algorytmów i rachunku prawdopodobieństwa.
  1. Ciało i reprezentacja wielomianowa

    Rezultat: Rozróżnienie ciała rozszerzonego i pierścienia modulo potęgi.

  2. Punkty i przypadki wyjątkowe

    Rezultat: Własne prawo grupowe oraz kontrola typu parametrów.

  3. Jednoznaczne bajty

    Wykład · pojęcie i mechanizmW6Kodowanie i kontrola punktów
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC0A.5Niejednoznaczna krotka
    Laboratorium · wykonanie i testL0A.6Wspólny format i testy

    Rezultat: Niezależne programy zgadzają się co do danych i działań.

    Prowadzący wybiera zakres algebraiczny. Nie trzeba implementować wszystkich ciał i krzywych. Zastosowania wymagają dodatkowo odpowiednich rozdziałów o szyfrach, podpisach lub DH.

Wprowadzenie

Algorytmy, model i wyrocznie

2 / 20

Opisujesz schemat przez jego algorytmy. Odróżniasz poprawność od bezpieczeństwa i określasz cel przeciwnika.

Przydatne wcześniej: Podstawy algebry, algorytmów i rachunku prawdopodobieństwa.
  1. Język przykładów

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC0Model i interpretacja zapytań
    Laboratorium · wykonanie i testL0Tabela odpowiedzi

    Rezultat: Bity, XOR, losowanie i prawdopodobieństwo warunkowe.

    XOR
    exclusive OR. Alternatywa wykluczająca. Wynik to 1 dokładnie wtedy, gdy dwa bity są różne.
  2. Od algorytmów do gwarancji

    Rezultat: Wejścia i wyjścia, poprawne złożenie oraz osobny warunek nowego fałszerstwa.

  3. Od zagrożenia do eksperymentu

    Rezultat: Model, cel przeciwnika i warunek wygranej.

  4. Jedna funkcja, pamiętane odpowiedzi

    Rezultat: Tabela, która rozróżnia nowe i powtórzone wejście.

W1–W3

Tajność i losowość

3 / 20

Oddzielasz poprawne odszyfrowanie od tajności i potrafisz wskazać skutki ponownego użycia maski.

Przydatne wcześniej: Algorytmy, model i wyrocznie
  1. Od szyfrów historycznych do OTP

    Rezultat: Rachunek rozkładów i jawny atak po ponownym użyciu maski.

    OTP
    one-time pad. Szyfr z jednorazowym, losowym kluczem długości wiadomości.
  2. Od generatora do redukcji

    Rezultat: Rozróżniacz, gry i koszt przejścia między nimi.

    Najpierw W2–W3 i zadania C3.1–2, następnie W3a. Pełne pogłębienie A wymaga również W4–W5. Test generatora nie zastępuje redukcji.

    PRG
    pseudorandom generator. Generator pseudolosowy.
    PRF
    pseudorandom function. Funkcja pseudolosowa.

W4–W5

AES i integralność

4 / 20

Wyjaśniasz rolę rundy, trybu pracy i znacznika oraz poprawnie obsługujesz odrzucenie danych.

Przydatne wcześniej: Tajność i losowość
  1. Własna arytmetyka w AES i GCM

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC2.5Macierz MixColumnsC4.6Wielomian GHASH
    Laboratorium · wykonanie i testL1.6GHASH i znacznik GCML1.7MixColumns

    Rezultat: Dwa różne ciała binarne, dwa różne zastosowania.

    Przed tą opcjonalną ścieżką wykonaj wybrane zadania C0a i L0a o ciałach binarnych. Nie jest ona warunkiem użycia bibliotecznego AES-GCM w L1.1–5.

    GCM
    Galois/Counter Mode. Tryb Galois/licznikowy, łączący szyfrowanie ze sprawdzaniem integralności.
    AEAD
    Authenticated Encryption with Associated Data. Uwierzytelnione szyfrowanie z danymi dodatkowymi.
    AES-GCM
    Advanced Encryption Standard in Galois/Counter Mode. Szyfr AES w trybie Galois/licznikowym. AESGCM jest nazwą klasy w bibliotece, a 256 oznacza długość klucza.
  2. Runda nie jest całym szyfrem

    Rezultat: Stany AES i atak na niewłaściwy sposób użycia szyfru.

    ECB
    Electronic Codebook. Tryb niezależnego szyfrowania bloków, tradycyjnie nazywany elektroniczną książką kodową.
    CBC
    Cipher Block Chaining. Tryb wiązania bloków szyfrogramu.
    CTR
    Counter mode. Tryb licznikowy.
    PRP
    pseudorandom permutation. Permutacja pseudolosowa.
  3. Skrót nie uwierzytelnia nadawcy

    Rezultat: Rozróżnienie hasza, MAC i poufności.

    HMAC
    Hash-based Message Authentication Code. Kod uwierzytelnienia wiadomości oparty na funkcji haszującej. Przyrostek SHA-256 wskazuje użyty hasz.
    AAD
    Additional Authenticated Data. Dodatkowe dane uwierzytelniane, ale nieszyfrowane.
    MAC
    Message Authentication Code. Kod uwierzytelnienia wiadomości, sprawdzany przy użyciu klucza.
  4. Nowa wiadomość a nowy znacznik

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC4.5Definicja świeżego fałszerstwa
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Różnica między zwykłą i silną niepodrabialnością.

  5. Od ochrony rekordu do jej granic

    Rezultat: Format danych i uzasadniona reguła unikalności nonce.

    Laboratorium używa AES-GCM. Dowód Encrypt-then-MAC dotyczy osobnej konstrukcji, nie jest dowodem GCM.

    UTF-8
    Unicode Transformation Format, 8-bit. Kodowanie znaków Unicode za pomocą jednostek 8-bitowych. Jeden znak może wymagać kilku bajtów.

W6

Grupy i klucz publiczny

5 / 20

Kontrolujesz typy algebraiczne, role sekretu i klucza publicznego oraz problemy DL, CDH i DDH.

DL
discrete logarithm / discrete logarithm problem. Logarytm dyskretny / problem logarytmu dyskretnego.
CDH
Computational Diffie–Hellman. Obliczeniowy problem Diffiego–Hellmana.
DDH
Decisional Diffie–Hellman. Decyzyjny problem Diffiego–Hellmana.
  1. Grupa, skalar i parowanie

    Rezultat: To samo równanie w notacji addytywnej i potęgowej.

    W6 wprowadza działania. C5.1 i L3.1–3 wykorzystują dodatkowo protokół z W7.

W7, W8a

Identyfikacja i symulacja

6 / 20

Rozróżniasz przekonanie uczestniczącego weryfikatora, symulację zapisu i dowód dla osoby trzeciej.

Przydatne wcześniej: Grupy i klucz publiczny
  1. Schnorr: poprawność i symulator

    Wykład · pojęcie i mechanizmW7Symulacja i ekstrakcja
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC5.1PoprawnośćC5.4Symulator HVZK

    Rezultat: Akceptacja transkryptu oraz osobny argument o rozkładzie.

    HVZK
    honest-verifier zero knowledge. Zerowa wiedza wobec uczciwego weryfikatora.
  2. Kolejność komunikatów ma znaczenie

    Rezultat: Wiedza weryfikatora, zaprzeczalność i granice Fiat–Shamira.

W8 · pogłębienia

Reset, wyciek i urządzenie

7 / 20

Zapisujesz uprawnienia napastnika, odzyskujesz sekret w podatnym wariancie i wskazujesz granicę chronionej operacji.

Przydatne wcześniej: Identyfikacja i symulacja
  1. Ten sam nonce, dwa wyzwania

    Rezultat: Dwa zachowane transkrypty, ekstrakcja i test kontrolny.

  2. Odpowiedź przeniesiona do grupy

    Wykład · pojęcie i mechanizmW8Granica chronionego modułu
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC5.5Punkt nie jest skalarem klucza

    Rezultat: Równanie pairingowe i jawne założenia modelu urządzenia.

  3. Atak a narzędzie dowodu

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC6.2Dwa fałszerstwaC6.5Strata forkingu
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Rozróżnienie fizycznego resetu od rewindingu redukcji.

    Tę część rozpocznij po W9. Rewinding jest operacją symulatora w określonym dowodzie. Nie oznacza dodatkowego interfejsu rzeczywistego urządzenia.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W9 · pogłębienie B

Podpisy i redukcje

8 / 20

Łączysz podpis z wiadomością i kontekstem, a test równania odróżniasz od argumentu niepodrabialności.

  1. Od własnej grupy do dwóch formatów podpisu

    Wykład · pojęcie i mechanizmW9Dwa formaty SchnorraW6Jednoznaczne kodowanie
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC6.6Odzyskiwane zobowiązanie
    Laboratorium · wykonanie i testL4.6Własna arytmetykaL4.7Porównanie formatów

    Rezultat: To samo równanie Schnorra i jawny format danych.

    Wariant dla osób realizujących L0a. Kodowanie i hasz muszą być uzgodnione, zanim porównasz implementacje.

  2. Od identyfikacji do podpisu

    Wykład · pojęcie i mechanizmW9Fiat–Shamir i cel podpisu
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC6.1Generowanie, podpis i weryfikacja
    Laboratorium · wykonanie i testL4.1Podpis Schnorra i kodowanie

    Rezultat: Jednoznaczny transkrypt i świeże fałszerstwo.

  3. Hash do punktu nie jest jawnym skalarem

    Rezultat: Dodatnie i ujemne testy BLS oraz atak na błędny hasz.

    BLS
    Boneh–Lynn–Shacham. Nazwiska autorów schematu krótkich podpisów z pairingiem.
  4. Redukcja musi obsłużyć zapytania

    Wykład · pojęcie i mechanizmPogłębienie BProgramowanie wyroczni i fork
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC6.3Symulacja bez sekretuC6.5Granica sukcesu
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Symulator podpisów, zdarzenie przerwania i koszt ekstrakcji.

    Dowód analizuje wszystkie dozwolone zapytania. Skończony zestaw testów implementacji pełni inną rolę.

W10 · pogłębienie C

Ustalanie klucza

9 / 20

Wyjaśniasz rolę podpisu, MAC i kontekstu oraz zapisujesz dopuszczalne ujawnienia stanu sesji.

  1. Podstawowy DH i współpraca programów

    Wykład · pojęcie i mechanizmW10DH przed uwierzytelnianiem
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC7.6Niepoprawny wkład i założenie DDH

    Rezultat: Poprawność grupowa, kontrola parametrów i testy związania sesji.

    Najpierw L0a i rachunek DH. Podpisy oraz MAC są potrzebne dopiero do zadania L5.7. Testy nie zastępują dowodu AKE.

    AKE
    Authenticated Key Exchange. Uwierzytelniona wymiana klucza.
  2. Zgodny klucz to za mało

    Wykład · pojęcie i mechanizmW10DH, SIGMA i NAXOS
    Laboratorium · wykonanie i testL5.3Kontekst HKDFL5.4Potwierdzenie HMAC

    Rezultat: Atak pośrednika i związanie tożsamości.

    SIGMA
    SIGn-and-MAc. Podejście łączące podpis cyfrowy i kod uwierzytelnienia wiadomości.
    NAXOS
    NAXOS. Nazwa własna protokołu uwierzytelnionej wymiany klucza, nie skrót rozwijany do angielskich słów.
    MITM
    man-in-the-middle attack. Atak pośrednika, który ingeruje w komunikację między stronami.
    HKDF
    HMAC-based Extract-and-Expand Key Derivation Function. Funkcja wyprowadzania kluczy oparta na HMAC, z etapami ekstrakcji i rozszerzania.
  3. NAXOS: poprawność przed bezpieczeństwem

    Rezultat: Zgodne krotki i mapa ujawnień eCK.

    eCK
    extended Canetti–Krawczyk. Rozszerzony model Canettiego–Krawczyka. Dopuszczalne ujawnienia określa jego definicja.

W10a

Szyfrowanie publiczne

10 / 20

Przechodzisz od wspólnego sekretu DH do Enc i Dec. Rozumiesz, dlaczego bezpieczeństwo CPA nie daje automatycznie bezpieczeństwa CCA.

CPA
chosen-plaintext attack. Atak z wybranym tekstem jawnym.
CCA
chosen-ciphertext attack. Atak z wybranym szyfrogramem.
Przydatne wcześniej: Ustalanie klucza
  1. ElGamal jako cztery algorytmy

    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Jawny atak z wyrocznią oraz redukcja CPA.

    Przykład obliczeniowy i porównanie ataku z odrzuceniem znajdują się w W10a. Nie są odrębną listą laboratoryjną.

    KEM
    Key Encapsulation Mechanism. Mechanizm enkapsulacji klucza.
    DEM
    Data Encapsulation Mechanism. Mechanizm symetrycznej ochrony danych w szyfrowaniu hybrydowym.

W10b–W10c

RSA i tablica FDH

11 / 20
RSA
Rivest–Shamir–Adleman. Nazwiska autorów kryptosystemu z kluczem publicznym.
FDH
Full Domain Hash. Haszowanie o pełnej dziedzinie wyników.

Oddzielasz potęgowanie RSA, kodowanie standardowego schematu oraz programowanie hasza w dowodzie FDH.

  1. Od arytmetyki do standardu

    Rezultat: CRT, granica długości OAEP i testy RSA-PSS.

    OAEP
    Optimal Asymmetric Encryption Padding. Kodowanie wiadomości przed szyfrowaniem asymetrycznym.
    PSS
    Probabilistic Signature Scheme. Probabilistyczny schemat podpisu.
    CRT
    Chinese Remainder Theorem. Chińskie twierdzenie o resztach.
    RSA-PSS
    RSA Signature Scheme with Appendix, with Probabilistic Signature Scheme encoding. Podpis RSA z kodowaniem PSS. Wiadomość towarzyszy podpisowi, a nie jest z niego odzyskiwana.
  2. Dwie różne redukcje

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC17.8Porównanie redukcji
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Odwrócenie RSA i ekstrakcja logarytmu mają inne kroki.

  3. Podpis najpierw, hasz później

    Rezultat: Wspólna tabela, ukryta pozycja celu i ekstrakcja.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W10d–W10e · rozszerzenie

Logowanie i kontekst

12 / 20

Rozdzielasz weryfikację podpisu, świeżość transakcji i poprawne przypisanie tożsamości.

  1. Passkey jest związany z witryną

    Rezultat: Podpisane bajty i niezależne kontrole RP.

    FIDO2
    Fast IDentity Online. Rodzina standardów uwierzytelniania. FIDO2 łączy standard przeglądarkowy WebAuthn z protokołem CTAP.
    WebAuthn
    Web Authentication. Standard uwierzytelniania w aplikacjach internetowych z użyciem klucza publicznego.
    ECDSA
    Elliptic Curve Digital Signature Algorithm. Algorytm podpisu cyfrowego na krzywych eliptycznych.
    JSON
    JavaScript Object Notation. Tekstowy format zapisu danych strukturalnych.
    RP
    Relying Party. Usługa polegająca na wyniku uwierzytelnienia.
  2. Poprawny podpis nie wystarcza

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC18.6Atak bez fałszowania podpisu
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Bezpieczeństwo całego logowania zależy także od kanału i stanu.

  3. Federacja wymaga właściwego odbiorcy

    Rezultat: Przepływ kodu, PKCE i kontrola tokenu.

    SSO
    Single Sign-On. Jednokrotne logowanie wykorzystywane przez wiele usług.
    PKCE
    Proof Key for Code Exchange. Powiązanie wymiany kodu autoryzacyjnego z sekretem klienta.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W11

Anonimowość i zaprzeczalność

13 / 20

Uzasadniasz, co podpis ukrywa, a co może ujawniać transkrypt lub metadane.

  1. Wiele możliwych świadków

    Wykład · pojęcie i mechanizmW11Pierścień i anonimowość
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Równania dowodu OR i porównanie rozkładów.

    C9.5 prowadzi do demonstratora HRS. W obecnym banku nie ma osobnej listy laboratoryjnej dla podpisów pierścieniowych.

    OR
    or. Lub, czyli alternatywa logiczna. To angielskie słowo, nie akronim. Dowód OR dotyczy spełnienia co najmniej jednej z podanych relacji.
    HRS
    hierarchical ring signatures. Hierarchiczne podpisy pierścieniowe.
  2. Kto może odtworzyć rozmowę

    Rezultat: Rozróżnienie anonimowości, zaprzeczalności i uwierzytelnienia.

Dalej wykorzystasz to w: Reenkrypcja i miksy

W12–W12a

MPC, OT i obwody

14 / 20
MPC
Multi-Party Computation. Obliczenia wielostronne.
OT
Oblivious Transfer. Transfer utajniony. Odbiorca poznaje wybraną wartość, a nadawca nie poznaje jego wyboru.

Śledzisz, kto dostaje którą etykietę i co wolno ujawnić przez wynik obliczenia.

  1. Funkcja jawna, wejścia prywatne

    Rezultat: Kontrakt OT, tabela prawdy i zaszyfrowane etykiety.

  2. Zmieniony wiersz, zatrzymane obliczenie

    Wykład · pojęcie i mechanizmW12aFree-XOR i half-gates
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC12.4Założenia Free-XORC12.5Rozmiar tabel

    Rezultat: Test integralności i osobna analiza kosztu komunikacji.

Dalej wykorzystasz to w: Koszt i krótkie dowody

W13–W14

Udziały, próg i zobowiązania

15 / 20

Odtwarzasz rachunek na udziałach i odróżniasz prywatność, wykrywanie błędów oraz związanie wiadomości.

  1. Sekret podzielony na udziały

    Wykład · pojęcie i mechanizmW13Shamir i rozgłaszanie z wykluczaniem
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Interpolacja, tajność zbyt małej liczby udziałów i wykluczenie odbiorcy.

    Demonstrator interpolacji jest na liście C11. L7 poniżej wykorzystuje udziały do innej funkcjonalności: protokołu progowego.

  2. Wspólny podpis bez składania sekretu

    Rezultat: Odpowiedzi częściowe, wagi i granice modelu koordynatora.

    FROST
    Flexible Round-Optimized Schnorr Threshold. Elastyczny progowy protokół Schnorra ze zoptymalizowaną liczbą rund.
  3. Ukrywanie to nie związanie

    Wykład · pojęcie i mechanizmW14Zobowiązania i znany logarytm
    Ćwiczenia · rachunek i argumentC11.5Dowód ukrywania i ekstrakcja
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Dwa otwarcia Pedersena i znaczenie parametrów.

    Przykład dwóch otwarć liczy demonstrator Pedersena w W14. Lista C11 zawiera również osobny eksperyment interpolacji.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W14a–W14b

Reenkrypcja i miksy

16 / 20

Rozróżniasz zmianę losowości, zmianę odbiorcy i ukrycie przyporządkowania wiadomości.

  1. Nowa losowość lub nowy odbiorca

    Rezultat: Typy ElGamala, BBS i AFGH oraz skutki koluzji.

    BBS
    Blaze–Bleumer–Strauss. Nazwiska autorów omawianej reenkrypcji. Nie chodzi o generator Blum–Blum–Shub.
    AFGH
    Ateniese–Fu–Green–Hohenberger. Nazwiska autorów omawianego schematu reenkrypcji z pairingiem.
  2. Deszyfrowanie nie jest testem autentyczności

    Wykład · pojęcie i mechanizmW14aDeszyfrowanie i zakres gwarancji
    Ćwiczenia · rachunek i argument

    Bez odrębnego zadania ćwiczeniowego

    Laboratorium · wykonanie i testL11.4Nieprawidłowy sekret

    Rezultat: Błędny klucz może dać element grupy zamiast jawnego błędu.

  3. Partia musi zachować wiadomości

    Wykład · pojęcie i mechanizmW14bCo ukrywa sieć miksująca

    Rezultat: Permutacja, rerandomizacja i relacja dla dowodu shuffle.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W16 · rozszerzenie

Obliczenia na szyfrogramach

17 / 20

Sprawdzasz zgodność typów i zakresu obliczenia bez utożsamiania poufności z poprawnym wykonaniem zadania.

  1. Dwie grupy źródłowe, jeden poziom mnożenia

    Rezultat: Rozwinięte równanie deszyfrowania i kontrolowany odczyt wyniku.

  2. Zaszyfrowany wynik może dotyczyć innego zadania

    Wykład · pojęcie i mechanizmW16Granice gwarancji

    Rezultat: Osobne cele: ukrywanie wejść i poprawność usługi.

Dalej wykorzystasz to w: Koszt i krótkie dowody

W17–W18 · rozszerzenie

Koszt i krótkie dowody

18 / 20

Oddzielasz koszt dowodzenia, weryfikacji, komunikacji i przygotowania danych.

  1. Przebieg zależny od bitów

    Ćwiczenia · rachunek i argumentC15.6Długość i waga wykładnika
    Laboratorium · wykonanie i testL9.6Square-and-multiply i drabinka

    Rezultat: Licznik działań i pomiar czasu odpowiadają na inne pytania.

    Do tego samodzielnego zadania wystarcza potęgowanie z L0a. Nie wymaga implementacji obwodów ani szyfrowania homomorficznego.

  2. Funkcjonalność ma policzalny koszt

    Rezultat: Operacje grupowe, rozmiary i powtarzalny pomiar.

  3. Krótki argument nie usuwa pracy dowodzącego

    Rezultat: Relacja, świadek i koszt przetworzenia wejścia.

    L9 uczy metodologii pomiaru, nie implementuje SNARK-a.

    SNARK
    Succinct Non-interactive Argument of Knowledge. Zwięzły nieinteraktywny argument wiedzy.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

W15

Kryptografia postkwantowa

19 / 20

Rozróżniasz KEM, podpis i ochronę danych oraz wskazujesz, które elementy stosu wymagają zmiany.

  1. Błąd chroni, lecz nie może zniszczyć odczytu

    Wykład · pojęcie i mechanizmW15Zagrożenie kwantowe, LWE i KEM
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Mały rachunek LWE i zakres jego interpretacji.

    W W15 jest mały przykład liczbowy. Nie jest implementacją ML-KEM ani zestawem bezpiecznych parametrów. Osobnej listy laboratoryjnej PQC tutaj nie ma.

    LWE
    Learning With Errors. Problem uczenia z błędami, związany z równaniami zaburzonymi szumem.
    ML-KEM
    Module-Lattice-Based Key-Encapsulation Mechanism. Mechanizm enkapsulacji klucza oparty na kratach modułowych. ML oznacza tu kraty modułowe, a nie uczenie maszynowe.
    PQC
    Post-Quantum Cryptography. Kryptografia postkwantowa.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

Pogłębienie D

UC i składanie protokołów

20 / 20
UC
Universal Composability. Uniwersalna kompozycyjność, czyli formalna analiza bezpieczeństwa przy składaniu protokołów.

Budujesz funkcjonalność idealną i symulator, a następnie sprawdzasz interfejsy oraz założenia kompozycji.

  1. Usługa idealna i rzeczywisty widok

    Wykład · pojęcie i mechanizmUCDefinicja UCUC 1UC 1: jednorazowy kanał
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Role środowiska, przeciwnika i symulatora.

    Przykład UC 1 zawiera animację porównującą oba światy. Wskazane ćwiczenia przygotowują do UC, ale same nie są zadaniami z dowodzenia UC.

  2. Zastąpienie zasobu i kompozycja

    Wykład · pojęcie i mechanizmUC 2UC 2: wymiana kluczaUC 3UC 3: atomy dowodu
    Laboratorium · wykonanie i test

    Bez odrębnego zadania laboratoryjnego

    Rezultat: Redukcja DDH, suma przewag i kontrola modelu.

    Warsztat UC 3 ma własne pytania kontrolne i kontrprzykłady. Nie dopisujemy go do obowiązkowego banku laboratoriów.

Dalszy krok: samodzielna analiza wybranej publikacji i jawne opisanie jej modelu bezpieczeństwa.

Organizacja i zakres

Forma zajęć Godziny Udział w ocenie Sposób zaliczenia
Wykład 30 50% Egzamin
Ćwiczenia 30 25% Aktywność i kartkówki
Laboratorium 15 25% Zadania programistyczne

5 ECTS. Łączny nakład pracy wynosi 125 h: 75 h zajęć, 16 h przygotowania do zajęć, 30 h przygotowania projektu oraz 4 h zaliczenia lub egzaminu.

ECTS
European Credit Transfer and Accumulation System. Europejski system transferu i akumulacji punktów zaliczeniowych.

Zakres sylabusa. Tematy W1–W15 odpowiadają piętnastu blokom wykładowym karty przedmiotu. C1–C11 rozwijają jej tematykę ćwiczeń. L1–L5 odpowiadają pięciu obszarom laboratorium. Wprowadzenia, podrozdziały z literą oraz dalsze listy uzupełniają ten materiał. Rozszerzenie może pogłębiać temat sylabusa, ale nie staje się przez to osobnym obowiązkiem egzaminacyjnym.

Wymagania i wybór. Zakres zaliczenia wynika z karty przedmiotu i ustaleń prowadzącego. Wybór zadań, ich liczbę, zakres oraz terminy podaje prowadzący danej formy zajęć. Materiały rozszerzone służą również samodzielnej nauce i przygotowaniu do pracy magisterskiej lub badań. Mapa nie ustala dodatkowych godzin ani punktacji.

Przygotowanie. Wymagana jest standardowa znajomość algebry abstrakcyjnej, algorytmów i struktur danych, rachunku prawdopodobieństwa oraz złożoności obliczeniowej. Wprowadzenie do modeli i wyroczni nie zakłada wcześniejszego ukończenia wybieralnego kursu kryptografii.

Co potrafisz wykazać po pracy z materiałem

Poniższe powiązania są przewodnikiem po materiałach wspierających efekty z karty przedmiotu. Nie zastępują kryteriów oceniania ani pełnego brzmienia efektów w sylabusie.

Efekty z karty Umiejętność widoczna w pracy studenta Przykładowa ścieżka
PEU_W01, PEU_W03 Wyjaśnienie mechanizmu, zagrożenia i granic jego ochrony Model i wyrocznie, reset i wyciek
PEU_W02, PEU_U02 Poprawny rachunek z kontrolą typów i interpretacją wyniku Grupy i klucz publiczny, udziały i próg
PEU_U01, PEU_U03 Konstrukcja, uzasadnienie i test negatywny dobrany do wymagania AES i integralność, ustalanie klucza
PEU_K01, PEU_K02, PEU_K03 Uzasadniony wybór zabezpieczenia oraz świadomość ataków i założeń Logowanie i kontekst, koszt i krótkie dowody

Dobry rezultat łączy model, rachunek i wniosek. Działający przykład sprawdza obliczenie. Test negatywny ujawnia konkretny błąd. Dowód uzasadnia twierdzenie dla określonej klasy przeciwników. Te trzy rodzaje argumentów wzajemnie się uzupełniają, ale nie zastępują.

Źródło organizacyjne: karta przedmiotu, s. 1–4. Odnośniki do publikacji i standardów znajdują się przy odpowiednich rozdziałach wykładu.